Dag tien: haar huis wacht op haar
Tien dagen na de gedwongen opname verzorgen buren de post en de planten. De beschikking en de medische verklaring zijn nog altijd niet verstrekt.
Vandaag is dag tien. Trudy is nog altijd in de gesloten instelling in Amsterdam. Haar wens is onveranderd: zij wil naar huis.
Thuis in Gouda
In Gouda gebeurt intussen iets kleins en iets groots tegelijk. De post wordt binnengehaald. De planten krijgen water. Buren zorgen voor het huis van hun buurvrouw — zonder dat iemand het hun heeft gevraagd, gewoon omdat zij bij de straat hoort en de straat bij haar.
Gisteren schreven wij dat haar stoel, haar televisie en haar krant naar Amsterdam zijn verhuisd. Vandaag noteren wij het spiegelbeeld: in haar eigen straat houden de mensen die haar kennen haar thuis levend. Het huis is niet verlaten. Het wacht.
Wat er niet veranderde
Voor de volledigheid, op dag tien: de beschikking en de medische verklaring zijn nog altijd niet aan Trudy of aan de familie verstrekt, ondanks verzoeken vanaf dag één. Haar eigen telefoon is nog altijd niet in haar bezit. Ook vandaag kwam geen telefonisch contact met haar tot stand: bij twee pogingen ging de telefoon van de instelling ruim twee minuten over zonder dat werd opgenomen.
Trudy’s verjaardag is over negen dagen. De planten staan er goed bij. De post ligt klaar. Alleen zij ontbreekt nog.
Dit verslag beperkt zich tot feiten en eigen waarnemingen van de familie, met datum en bron. Waar een weergave op verklaringen van betrokkene berust, is dat vermeld. Correcties op feitelijke onjuistheden worden na verificatie doorgevoerd.